9 الحكمة ( 165 ) و قال عليه السّلام : « لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق » . تنها اطاعت خالق 9 . امام عليه السّلام در حكمت ( 165 ) مىفرمايد : « اطاعت از مخلوق در راه معصيت خالق روا نيست » . حتى اگر آن مخلوق يكى از پدر يا مادر كه اطاعت آنان واجب است ، باشد ؛ زيرا خداى تعالى مىفرمايد : أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ * وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما ؛ و اگر پدر و مادر تو را بر شرك به خدا كه آن را به حق نمىدانى وادار كنند در اين صورت ديگر امر آنها را اطاعت مكن . و هنگامىكه عبد اللّه بن عمرو بن عاص در مقام اعتذار از حضورش در لشكر معاويه گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به او فرموده : « أطع أباك ؛ از پدرت اطاعت كن » امام حسن عليه السّلام به او فرمود : همانا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده : « لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق » . هم‌چنين امام حسين عليه السّلام نيز به او همين پاسخ را داد چنانچه در كتاب اسد الغابه در عنوان « عبد اللّه بن عمرو بن عاص » آمده است . « 1 » در كافى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل كرده كه فرمود : هركس كه رضايت مردم را با انجام دادن كارى كه خدا را به خشم آورد جلب نمايد ، ستايندهء او از مردم نكوهشگرش باشد . و هركس كه طاعت پروردگار را با انجام دادن كارى كه مردم را خشمگين سازد برگزيند . خداى تعالى عداوت هردشمن و حسد هرحاسد و ستم هر ستمگرى را از او كفايت نمايد و ياور و پشتيبان او باشد . « 2 »

--> ( 1 ) . اسد الغابه ، ج 3 ، ص 234 . ( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 79 ، ح 2 .